Succession (2018)

“Succession”, görkemli Brooklyn gökdelenlerinin arasında, medya dünyasının güç savaşlarını acı ama bir o kadar da etkileyici bir biçimde gözler önüne seriyor. Efsanevi yönetmenlerin elinden çıkan bu müthiş yapımda, Logan Roy’un -hayranlıkla bakılacak kadar sert ve bir o kadar da karizmatik- karakteri, çocuklarıyla olan çatışmalarına ev sahipliği yapıyor. Yani tamam, adam ciddi bir medya patronu; fakat işin asıl yönü, paranın ve gücün ne kadar zehirli olabileceği…

Dört çocuk, her biri kendi köşesine çekilmiş hayat mücadelelerini veriyor. Kieran Culkin’in canlandırdığı Roman’ın umursamaz tavırlarıyla, Sarah Snook’un karakteri Shiv’in zekice hamleleri arasında gidip geliyoruz. Ve tabi ki Jeremy Strong, bu aile faciasının merkezinde. Gerçekten harbiden mükemmel bir performans sergiliyor. İnsanı yere seriyor resmen…

Dizi, iş hayatında yaşanan zorlu mücadeleleri yalnızca iş açısından değerlendirmekle kalmıyor; aynı zamanda bir ailenin içindeki narsizm, kıskanclık ve ihanetle zenginleşiyor. Hani klasik aile dramaları gibi değil; daha çok bir siyasi hamle gibi, çıkarlarınızla, tutkularınızla, entrikalarınızla iç içe geçmiş bir yapboz gibi. Para, güç ve siyaset… Hepsi öyle bir dans ediyor ki, izlerken “of ya” dedirten anlar peş peşe geliyor.

Ve yine, hiçbir karakterin bir diğerine güvenmediği bu ortamda, her şeyin bir bedeli var. Aile bağları, her ihtimale açık bir savaş alanına dönüşüyor. Ailece oturup izleyip, “Şu an ne oluyor abi?” diye birbirinize bakmak muhtemel.

Dizinin sahneleri, saniyeler içinde güç değişimlerini, duygusal çalkantıları ve insan ruhunun karanlık taraflarını açığa çıkarıyor. Sonuç olarak, sadece paranın peşinde koşan bir grup insan hakkında değil; aynı zamanda insan ilişkileri, aile değerleri ve arka planda dönen büyük oyunlar üzerine derin bir inceleme. “Succession” gerçekten kaçırılmaması gereken bir yapım…