Gençlik (2015)

Fred ve Mick, zamanın ağır ağır geçtiği Alpler’in kalbindeki o huzurlu otelde yeniden buluşmuşlar. İki eski dost, hayatın karmaşasının uzağında, gündelik telaşlardan kaçışın peşinde. Fred, emekliliğin getirdiği rahatlıkta kaybolmuş bir besteci; Mick ise sinemanın büyülü dünyasında kaybolmuş bir yönetmen… İkili, geçmişten gelen dostluklarının sıcaklığıyla, yeni neslin dünyasını keşfe çıkıyorlar. Of ya, bu ikilinin sohbetleri o kadar samimi ki, kendinizi bir anda o otele yerleşmiş hissetmeniz an meselesi!

Mick, içinde bulunduğu bu nostaljik atmosferde film projelerini tartışıyor, yeni yazacağı hikaye için ilham arıyor. Tanıştığı yeni insanlardan biri, belki de gelecekteki filminde yer alacak bir karakter. Fred ise, geçmişteki müzik hayatına dönüş yapmayı umarken, arkadaşının yaratma tutkusuna eşlik ediyor. Yaşadıkları neşeli anlar, dört bir yanda yankılanan gülüşmeler, o sıcak muhabbet… Harbiden, izlerken siz de gülmekten kendinizi alamıyorsunuz.

Alpler, karla kaplı dağların etekleri, zamanın durduğu o dinlendirici otel… İşte tam böyle bir ortamda, iki dostun hayatla hesaplaşmaları başlıyor. Hem geçmişin ağırlığını taşıyorlar hem de yeni bir başlangıca merhaba diyorlar. Bazen melankolik, bazen neşeli; hayatın döngüsünde dostluğun ne denli kıymetli olduğunu gösteren bir hikaye… Fred’in duygusal melodileri, Mick’in hayallerine dokunarak, onları yepyeni bir yolculuğa çıkarıyor.

Sorrentino’nun ustalığı, bu iki karakterin iç dünyalarını öyle bir işliyor ki, izleyiciyi de derin düşüncelere itiyor. İkisi de hayatın kaçırılan fırsatlarıyla, saplantılarıyla yüzleşiyor. Zaman, kısa bir tatil gibi geçse de, iz bırakan anlar yaratıyorlar. Gençlik, iki sanatçının hayat, dostluk ve kariyer üzerine düşündükleri, hem eğilerek hem yükselerek ilerledikleri bir yolculuk. İzleyince, fark etmeden kendinizi bu samimi dostluk hikayesinin bir parçası gibi hissedeceksiniz…