Altıncı His (1999)

Hayat bazen o kadar acayip bir hal alır ki… 1999 yapımı “Altıncı His”, M. Night Shyamalan’ın yönetmenliğinde, izleyiciyi derin bir psikolojik yolculuğa çıkarıyor. Dr. Malcolm Crowe (Bruce Willis), yıllar önce yaşadığı travmatik bir saldırının gölgesinde kalan bir psikiyatr. Kendini kurtarmaya çalışırken, 6 yaşındaki Cole Sear (Haley Joel Osment) ile karşılaşıyor. Cole’un sıradan bir çocuk olmadığını, aslında hayaletleri görebildiğini anlamasıyla, hikaye bambaşka bir boyuta geçiyor. Düşünsene, etrafındaki ölüleri görüp onlarla konuşmaya başladığında, hayatta kalmanın ne kadar zor olabileceğini buluyor… Korku, merak ve umut iç içe geçmiş bir şekilde karşımıza çıkıyor.

Dr. Crowe, hem Cole’un sırrını paylaşan bir dost, hem de onunla birlikte karanlık ve korkutucu bir yolculuğa çıkacak bir rehber. İkisi de derin boşlukları, kendi içlerindeki kaygılarla yüzleşerek doldurmaya çalışacaklar. İnsana dair duygu ve düşüncelerin bu denli derinlemesine işlenmesi bir yana, film aynı zamanda izleyiciye korkularıyla nasıl yüzleşeceğini de öğretmeyi hedefliyor. Vallahi, bazı sahneler var ki, korkudan tüylerimiz diken diken oluyor. Ama işin içindeki hüzün ve umut, tüm o karanlık atmosferin içinde ışık gibi parlıyor.

Cole’un hayaleti gördüğünü öğrendiğinde Dr. Crowe’un yaşadığı anlar, öyle sıradan değil, ölümden sonraki yaşam sorgulamasıyla dolu. Ne yazık ki, bazı gerçekler acıdır ve bu film, en acı anları bile nasıl kabullenmemiz gerektiğini tartışmaya açıyor. İki karakter, içlerindeki kaybolmuşluğu bulmak için cesur adımlar atmak zorunda… Hayaletlerin, yalnız olmadıklarını anlatmaları ise, bu yolculuğun en etkileyici kısmı. Gerçeklik ile hayal arasındaki ince çizgiyi geçerken, her izleyici kendine ait bir şeyler bulacak… Unutmayın, bazen yaşamak için, geçmişle yüzleşmek gerekiyor.