CMXXIV (2025)

Cem Yılmaz’ın uzun bir aradan sonra gelen yeni filmi “CMXXIV”, tam anlamıyla bir dönüm noktasını temsil ediyor. Yönetmenlik koltuğunda yine Cem Yılmaz’ı görmek, Türk sinemasının en sevilen yüzlerinden birinin imzasının altındaki derinliği hissetmek için büyük bir fırsat. Bu film, ellili yaşlarına yaklaşmış, boşanmış bir adamın gözünden hayata bir bakış sunuyor. Peki, ne var bu filmde? Of ya, ne yok ki!

Yılmaz, kariyerinde yoğun bir şekilde yüzleştiği iptal kültürü, sosyal medya çağının absürtlükleri ve tabii ki kırgınlıklara neden olan dövmeleriyle kendine özgü bir dille eleştiriyor. Vallahi, bu takvim yılı, Cem Yılmaz’ın hayatına ve kariyerine dair sadece bir analiz değil, aynı zamanda bizlere gerçek bir ayna tutma çabası. Gülmek, düşündürmek ve biraz da sarsmak var kısacası…

Film boyunca, Yılmaz’ın karakteriyle özdeşleştiğimiz sahneler, zihinlerde kalıcı bir iz bırakıyor. Cinsellikten ilişkilere, sosyal meselelerden kişisel pişmanlıklara kadar geniş bir yelpazede duraksıyor. Zaten Cem Yılmaz’ın dokunuşlarıyla her sahne, her mizah anı, izleyiciye kendisini sorgulatıyor. Mesela, bu dövme konusunda hepimizin bir hikayesi vardır değil mi? Harbiden, “Keşke şunu yaptırmasaydım!” diyenlerden misiniz?

“CMXXIV”, yalnızca gülmek için izlenen bir film değil, aynı zamanda derinleşmek ve hissetmek için bir fırsat. Cem Yılmaz’ın yeteneğiyle, komedinin içindeki ciddiyeti yakalayıp muzip bir dille bize sunması, hemen herkesin kalbine dokunacak cinsten. İşte bu yüzden, izleyici filmi izlerken gülümsedikçe, belki biraz hüzünlenecek, hayatını sorgulayacak… Sonuç olarak, Cem Yılmaz yine yapacağını yaptı; bizi güldürüyor ama düşündürüyor da. Bu film, ‘izleyelim geçelim’ değil, ‘düşünelim, sorgulayalım’ dedirten bir yapım. 2025’e gelin, Cem’in bu yeni serüvenine tanıklık edelim!